امنیت سیستم‌های ارتباطی مبتنی بر لایه فیزیکی

امنیت لایه فیزیکی

امنیت لایه فیزیکی در سیستم‌های ارتباطی یکی از روش‌هایی است که این روزها به طور جدی در حوزه امنیت فضای تبادل داده مورد توجه قرار گرفته است. موضوعی که یکی از روش‌های مبتنی بر آن نیز (شکل‌دهی پرتو و انتشار نویز مصنوعی)، محور اصلی کار من در پایان‌نامه بود.
در همین راستا، به عنوان مقدمه‌ای برای ورود به بحث و شفاف‌تر کردن موضوع و به مناسبت برگزاری نمایشگاه “صنعت بومی سایبری” و امنیت فضای تبادل اطلاعات (افتا)، در مقاله‌ای مقدمات این راهکار را بیان و جمع‌بندی کرده‌ام. متن کامل این مقاله را می‌توانید از اینجا دانلود کنید.
این مقاله وارد جزئیات ماجرا نشده‌، با این حال اطلاعات اولیه‌ای پیرامون شبکه‌های ارتباطی، لایه‌بندی آن‌ها و امنیت ارتباطات به عنوان پیش‌نیاز لازم است.

مقدمه مقاله:
در سال‌های اخیر، با توجه به رشد روزافزون قدرت محاسباتی رایانه‌ها و ابررایانه‌ها و زمزمه ورود پردازشگر‌های کوانتومی، کارایی الگوریتم‌های رایج رمزنگاری (مبتنی بر پیچیدگی محاسباتی)، به طور گسترده‌ای با ابهام روبرو شده است. از طرفی چالش‌های موجود در پیاده‌سازی مطمئن الگوریتم‌های رمزنگاری مانند مسایل مربوط به مدیریت و تبادل کلید نیز همچون گذشته به صورت جدی مطرح می‌باشند. از این رو چند سالی است توسعه راهکارهای امنیتی مبتنی بر لایه فیزیکی، برای مقابله با چالش‌های بیان شده مورد توجه گسترده‌ای قرار گرفته است؛ هم‌اکنون این شاخه در حال تبدیل شدن به راهبردی قدرتمند است و رفته‌رفته در کنار روش‌های امنیت سنتی جای می‌گیرد.

امنیت لایه فیزیکی

پانوشت/دل‌نوشت: زمستان ۹۳ برای منی که مدتی در تکاپوی فضای کسب و کار افتاده بودم، دوران عجیبی بود؛ دوره‌ای که در آن اغلب کارها (به استثناء برخی کارهای جنبی و تفریحی!) را کنار گذاشته و تنها روی تکمیل پایان‌نامه‌ام متمرکز شدم؛ و این مساله با وجود استرس پایان‌نامه، فراغ بالی را نیز فراهم کرد که تجربه خاصی بود و فرصتی برای اندیشیدن به برخی مسایل شد که در حالت عادی کمتر به آن فکر می‌کنیم. الحمدلله … . تجربه‌ای بود که گذشت.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *